БЕЛАРУСЫ I ЎРАДЖЭНЦЫ БЕЛАРУСI Ў СВЕЦЕ
ВІНШУЕМ ЮБІЛЯРАЎ
Сябра «Белавежы» з першых год яе існавання
Нягледзячы
на свой паважны ўзрост, Віктар Швед
застаецца па-ранейшаму няўрымслівым — у творчасці, у жыцці. Яго вершы
друкуюцца ледзь не ў кожным нумары беластоцкага штотыднёвіка «Ніва»,
на сустрэчы з ім збіраюцца вучні беларускіх школ і ліцэяў Беласточчыны,
яго можна сустрэць на навуковых канферэнцыях і «круглых сталах». І
ўсюды яму, дасведчанаму чалавеку і таленавітаму паэту, ёсць што сказаць.
Віктар Швед нарадзіўся 75 год таму назад, 23 сакавіка 1925 г. у вёсцы
Мора Беластоцкага ваяводства ў сялянскай сям'і. Скончыў Беларускі
ліцэй у Бельску-Падляшскім, аддзяленні журналістыкі і беларускай філалогіі
Варшаўскага універсітэта. Доўгі час працаваў у варшаўскім выдавецтве
«Ксёнжка і ведза».
Беларускія вершы Віктар Швед пачаў пісаць яшчэ ў школе, у 1940 г.,
тады ж удзельнічаў з імі ў алімпіядзе дзіцячай творчасці. Друкавацца
пачаў у 1957 г. на старонках штотыднёвіка «Ніва», затым — у літаратурных
альманахах, «Беларускіх календарах». Выдаў зборнікі вершаў «Жыццёвыя
сцежкі» (1967), «Дзяцінства прыстань» (1975), «Дружба» (1976), «Мая
зялёная Зубровія» (1990), «Вясёлка» (1991) і інш. Адрасаваны яны пераважна
юнаму чытачу. Выхаваны на традыцыях беларускай класічнай літаратуры,
Віктар Швед працягвае іх на Беласточчыне: паэтызуе паўсядзённы побыт
селяніна, повязь дзіцячых адчуванняў з гарманічным светам прыроды.
Віктар Швед уносіць істотны ўклад ва ўзаемадзеянне літаратур. Ён
перакладае беларускія, рускія і ўкраінскія вершы на польскую мову,
а польскія — на беларускую. У працы, напэўна ж, сустрэне і свой юбілей.
Уладзімір Казбярук, кандыдат філалагічных навук
